Egmond (2)

Gewonnen! In Nederland geen loop zo heroïsch als de Halve van Egmond, half januari. Ik liep 1 uur en 8 minuten, de snelste tijd in mijn leeftijdscategorie, een verbetering van mijn pr met 40 minuten, slechts zeven minuten langzamer dan het wereldrecord bij de vrouwen. De laatste kilometers waren zwaar en liep ik op mijn tandvlees. Tijdens het voorafgaande deel dwars door de duinen genoot ik van de ruimte en de strakblauwe lucht, zoals eerder ook op het brede strand. De zee was als een spiegel zo glad - niet bepaald de roemruchte omstandigheden waarop ik had gehoopt. Al weken was ik aan het hoesten, wat mijn start onzeker had gemaakt. Uiteindelijk ging ik toch, uit solidariteit met mijn collega. Na vijf kilometer zou ik besluiten of ik het parcours zou inkorten. Inmiddels ben ik uit de uitslagen verwijderd. • Camille Boyer

Einduitslag mannen 45+

Oude schoolvriend

Tijdens de Dam tot Damloop 2011 ontmoette ik een vroegere schoolvriend. We liepen samen op en praatten honderduit, dat wil zeggen: ik vroeg hem van alles - hoe het ging, wat voor werk hij deed, of hij kinderen had, waar hij woonde - en hij antwoordde. Na drie kwartier was ik helemaal op de hoogte. Hij had nog geen belangstelling in mijn reilen en zeilen getoond toen hij aankondigde de rest van het parcours voluit te gaan. Einde gesprek. Een jaar eerder had hij zijn debuut gemaakt in de Dam tot Damloop waarbij hij een snellere tijd had gelopen dan ik ooit had gedaan. Zijn desinteresse in mij motiveerde me en na eerst nog even in zijn slipstream te hebben meegelopen, demarreerde ik in de laatste kilometers om hem pas weer terug te zien in de einduitslag, ruim achter mij. • Camille Boyer

Medaille

Bij alle hardloopevenementen waaraan ik heb deelgenomen ontving iedereen na afloop een medaille. Mijn nog jonge dochter vroeg laatst, toen ik wederom met zo'n plak thuis kwam: “Wow papa, heb je nou alweer gewonnen?" • Camille Boyer